Friday, April 07, 2006

Where is my soul...


Μια μικρή παρένθεση φίλοι μου...

Ζει ακόμα η ψυχή σας? Πότε νιώσατε για τελευταία φορά οτι είστε όντως ενας και μοναδικός και οχι ενα παρασκεύασμα της απρόσωπης κοινωνίας μας? Η ψυχή μας, το πιο πολύτιμο πράγμα.. Αυτό που δείχνει το ''είναι'' μας, έχει εκλείψει πια. Η νέα κοινωνία επιβάλλει την αποχώρηση της γιατι δίχως αυτή θα μπορέσει να επιβάλλει την μαζοποιημένη σκέψη στον λαο. Ελευθερία στην ψυχή σας σύντροφοι. Να μάθετε να ζείτε ελέυθερα, μην περιορίζετε την ψυχή σας και την σκέψη σας...

Να μην δέχεστε χαλιναγώγηση στα αισθήματα σας, καμία εξουσία στην ψυχή σας.. αναρχία στο χαος που έχει η ψυχή σας...

Αφιερωμένο... στους ψυχικούς αγωνιστές του κόσμου...

Καλωσήρθες περίεργε ταξιδιώτη στο δικό μου μέρος/
όταν τα αισθήματα οργιάζουν στην ψυχή κυριαρχεί το θέρος/
ελευθερία, φωνάζουν οι ψυχές και δειλιάζουν οι ισχυροί/
φοβούνται τους πνευματικούς ανθρώπους διότι ειναι φοβεροί/
στα μάτια σου απεικονίζεται μια περίεργη εικόνα/
σε νιώθω φίλε μου, αγώνιζεσαι με ψυχικό αγώνα/

Without free will, there is no difference between submission and rebellion

Πέθανε.. πέθανε τώρα..

.... Πάντοτε....

Θέλω να χαθώ, να περάσω στην ανυπαρξία.. Γιατι? ... γιατι?
Η ψυχή μου δεν αντέχει αλλο πόνο.. που είσαι εαυτέ μου.. που..

Τα όνειρα μου, χαμένα.. δύσκολα να γίνουν. Δεν αντέχω.
Άνθρωποι που μου στάθηκαν τώρα πια μακριά μου, το ξέρω.. έφταιξα και έφταιξαν.. γιατι? Σιωπή.... μην μιλάς.. ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ..
Το μέλλον σου, το έφτιαξες? Τι.. το μέλλον σου αδερφέ.. οχι.. οχι, ειναι αόριστο και δεν ξέρεις τίποτα.. ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ? ΠΟΥ ΠΑΣ... Λιώνω.. ειναι βράδυ τώρα, νιώθω την φωνή σου να τρυπάει τα αυτιά μου.. έφυγες και συ.. θέλω να γελάσω μα σύναμα και να κλάψω.. γιατι.. γιατι έφταιξες εσυ, έφταιξα και γω. Συγγνώμη, δεν το θελα.. τα νεύρα μου.. τωρα όμως δεν μετράει η συγγνώμη.. τωρα ειναι αργά, συγγνώμη. Έπρεπε να το ξέρω πως δεν ήμουν ικανός να σταθώ δίπλα σου.. ειναι, ειναι αργά.. .Δ. Δεν είναι το δάκρυ ενος παρατημένου ανθρώπου, είναι η φωνή, η ιαχή ενος... ενος θυμωμένου και αγανακτησμένου ανθρώπου..

Δεν θέλω την ζωή μου, δεν την θέλω φίλε μου... πάτα με.. πατα με.. π α τ α ..

Θυμισέ μου, ποιος ήταν δίπλα σου.. ποιος.. εγω.. εγω στην πιο δύσκολη στιγμή σου, οταν δάκρυα κυλούσαν απο τα μάτια σου και ένιωθες ενα κενο.. εγω. Και τώρα νυχτώνει και εισαι μακριά, μια ανάμνηση. Μια πικρή ανάμνηση. Θέλω να τα πω ολα.. ολα.

Με έπιασα παλι, μες το μαύρο μου το χάλι σε μια μπάρα καθισμένο να τα λεω με το μπουκάλι.

Τα λόγια μου σβήνουν στον αέρα.. σβήνουν, κλείνουν με την ιαχή της νιότης.. ΦΩΝΑΞΕ!
Σαν φτάσεις στην Ιθάκη... σαν φτάσεις στην Ιθάκη θα ναι δύσκολος ο πηγαιμός... ο πηγαιμός.

Δεν ξέρω, δεν ξερω τι θελω ποιος ειμαι και γιατι ζω.. ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΚΟΠΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ!

Ώρα να σβήσεις καρδιά μου....


Με αγάπη... ΟDNA

Wednesday, April 05, 2006

Every one wanted to say so much that no one said anything in particular

Που ναι η ανθρώπινη επικοινωνία την σήμερον ημέρα? Που ναι η ευγένεια? Ο άνθρωπος υποκαθιστά την κοινωνική του φύση με περίεργα φαινόμενα αντι κοινωνικής συμπεριφοράς, υποδηλώνοντας έτσι οτι θέλει να αποξενωθεί απο το κοινωνικό σύνολο. Γενικώς, το τελευταίο δεν είναι κατακριτέο, αλλα οταν συμβαίνει γιατι ο άνθρωπος χάνεται και βιώνει μια αίσθηση συναισθηματικού χάους, τότε μήπως θα πρεπε να ανησυχούμε? Μήπως η ανθρώπινη κοινωνία οδεύει προς την υπέρτατη αλλοτρίωση? Παλιότερα οταν συναντούσες κάποιον γνωστό σου ή εστω κάποιον μπροστά σου απο την γειτονιά σου τον χαιρετούσες και τον καλημέριζες. Τώρα πια ο άνθρωπος κρατάει μια επιφυλακτική στάση και κοιτάει τον ξένο ή τον γνωστό του με μια περίεργη καχυποψία, δείχνοντας οτι αισθάνεται πανικό όταν αλλοι τον περιτριγυρίζουν. Μήπως, θα μπορούσαμε να πούμε οτι είναι μια περίπτωση -ελαφράς μορφής- αγοραφοβίας? Ίσως να φταίει και η τεχνολογία για το συγκεκριμένο φαινόμενο που παρατηρείται στην σημερινή κοινωνία.. Η εξέλιξη της επικοινωνίας μέσω υπολογιστή και του τηλεφώνου, φανερώνει την απρόσωπη φύση του ανθρώπου και το πως μπορεί να επιζήσει μακριά απο την κοινωνία αλλα ταυτόχρονα να ειναι και μαζί με την μάζα απο μακριά.

Τι να πεις.. συνεχίστε να είστε άνθρωποι...

Δεν θα καταρεύσουμε ποτε.. κρατάμε γερά

My life, my prison

Μια ατελείωτη φυλακή....

Κοιτάξτε τον κόσμο καλά σύντροφοι, πως σας φαίνεται? Όμορφος πίσω απο μια τηλεόραση. Θέλει να πετάξει η σκέψη μα άγκυρες δεν την αφήνουν..

I think we risk becoming the best informed society that has ever died of ignorance.

Αφιερωμένο γενικά, σκέψεις τις στιγμής.

Ξέρεις, θέλω να μάθεις ενα πράγμα πριν αποχωρήσω/
έτσι όπως ήρθανε τα γεγονότα την φωνή σου να σβήσω/
σε γνώρισα κόσμε μια ζεστή μέρα του Ιούνη/
είδα αγριάνθρωπους στο βιβλίο ιστορίας να κάνουν άνθρωπους σαπούνι/
και γνώρισα πολέμους μέσω ιστοριών και δεν έμαθα να ζω/
μεσα στην φτώχεια με λίγο πλούτο -ασε με να σκεφτώ-/
κοίτα με καλά, φίλε μου άγνωστε, φίλε μου γνωστέ/
πεθαμένες ιδέες και σαπισμένες ιδεολογίες/
όλες κατάντησαν να είναι αναμασημένες αηδίες/
και οι κύριοι εκφραστές του κόσμου κοιμόντουσαν/
χίλιοι δυο πρεσβευτές της ειρήνης ερχόντουσαν/

(Ρ)Μάθε μου τι παει να πει αγάπη τι πάει να πει κόσμος/
έτσι όπως τα μαθα εγω, η αγάπη είναι αλλότρια και το μίσος είναι οικείο/
κρατάω τα εγκλήματα σου άνθρωπε εκεί μεσα στο μυαλό μου, στο αρχείο/(Ρ)

Ποιος μου εγγυάται οτι οταν βγω απ΄το σχολείο θα προκόψω/
πως θα βγάλω αρκετά για να μπορώ να ζήσω ή μήπως την επιθυμία να κόψω?/
πως θα παω πανεπιστήμιο με τους αδιάφορους εκπαιδευτικούς/
και με τους διαχειριστές, τους πολιτικούς στην λαμογιά τους ειδικούς/
παλεύω για να ζήσω ή μήπως θα πρεπε να ζήσω για να παλεύω/
μου μάθανε απο μικρό κάτι σύμβολα και εικόνες να λατρεύω/
αντίσταση στο σαπιο ιδεώδες σας και στις ιδέες σας υποκριτές/
γίνατε παράνομοι αστυνόμοι, δεν σας περιορίζουν νόμοι και κριτές/
σκατά στο σύστημα σας, κλειδωμένος στις φυλακές σας μα όντας υποκινητής/
εξεγέρσεων, μιας επανάστασης κινητής, μιας ιδεάς αγάπης μικτής/
δίχως φυλετικούς διαχωρισμούς, διχως ρατσισμούς μιας γης χωρίς ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ/
μα δυστυχώς τα λόγια πέφτουν στο κενό και νιώθω μόνος/
μήπως γνωστέ μου φίλε, είμαι παραξένος και προχωράω όπως ο χρόνος?/
επικίνδυνη η σκέψη μου για εσάς, βόμβες λογικής μέσα στο μυαλό σας/
απο την πολυ διαφθορά δεν αναγνωρίζετε πια τον χαμένο εαυτό σας/

(Ρ)Μάθε μου τι παει να πει αγάπη τι πάει να πει κόσμος/
έτσι όπως τα μαθα εγω, η αγάπη είναι αλλότρια και το μίσος είναι οικείο/
κρατάω τα εγκλήματα σου άνθρωπε εκεί μεσα στο μυαλό μου, στο αρχείο/(Ρ)

Πως να αλλάξει ο κόσμος οταν κυβερνούν οι στενόμυαλοι και οι ισχυροί/
και επανέρχονται οι δήθεν χαμένοι πολιτισμοί, τώρα πια γίναν ηχηροί/
ελλάς ελλήνων, διεφθαρμένων - των λαμογιών και των πουλημένων/
η εκκλησία κυβερνάει τα ήθη, σε έχουν κάνει εναν αμόρφωτο παπαγάλο/
επαναλαμβάνεις περι χριστών και αγάπης μα μόνο καλός άνθρωπος δεν είσαι/
κλείσε τα μάτια σου και κλείσε τα αυτιά σου, μα μόνο την τηλεόραση μην σβήσεις/
ειδάλλως πως θα σε κυβερνάνε, πως σκατά θα σου πουλάνε, -οι κυβερνήσεις-/
δεν πρεσβεύω αναρχία μα ουτε και ανεξέλεγκτη αντίδραση, μόνο δράση με σκοπό/
και με τις ιδεες μου να αλλάξω την πραγματικότητα σου αποσκοπώ/

Monday, April 03, 2006

Revolution images are a kind of pop art


Χαιρετώ σύντροφοι αγωνιστές..

Η επανάσταση, είναι κοντά μας και ο Ερνέστο μας κοιτάει απο μια γωνία ή απο το σκατό μέρος που τον εκτέλεσαν οι ύπουλοι. Μπορεί να μας κοιτάει και απο τους αναπτήρες καθώς ανάβω(ετε) τα lucky strike μου και αγκαλιάζουμε το καυτό κορμί του καπιταλισμού κάθε βράδυ. Ξεχνώ όμως να συστηθώ, πάντοτε κάνω αυτό το λάθος και μιλάω απρόσωπα. Με λένε Θανάση λοιπόν και είμαι γειω. Μου αρέσει να φοράω τον Τσε.. ή και τον Μαο ενίοτε. Δεν με χαλάει τίποτα ρε σεις. Though Che is better than Mao..

Ποπ αρτ παπαριά.. το είδατε και στο αλλο θέμα..

A style of art which seeks its inspiration from commercial art and items of mass culture (such as comic strips, popular foods and brand name packaging). Pop art was first developed in New York City in the 1950's and soon became the dominant avant-garde art form in the United States.

Πρέπει να το σκεφτείς.. είναι εμπόριο η επανάσταση. Είναι το ίδιο το σύστημα που χρησιμοποιεί τα σύμβολα για να βγάλει λεφτά κι απο αυτά. Όπου να ναι θα κάνουν εμπόριο και το άγνωστο αντάρτικο στο Νεπαλ.. αχ μνήμες απο το φόρουμ.. Σεξ και επανάσταση. Γαμιέται ο Τσε.. ΕΜΠΟΡΙΟ ΡΕ.

Αρλούμπες

Πνιγείτε στον νεροχύτη σας.. φακ οφ