Saturday, November 27, 2010

Η πυρά και ο λύκος μου

Λυγίζουν τα μάτια μας
κάτω απ'των λυχνιών την αυγή
γιατι ξημερώνοντας
αντικρίζουμε εμάς και μόνο εμάς
τα κουλουριασμένα
σεντόνια
και τα ιδρωμένα μαξιλάρια

Μια κατάσταση, μια μαύρη τρύπα
μια αδράνεια
στην πίσσα του σκοταδιού
να τρέχει ο λογισμός

Λυγίζουν τα μυαλά μας
κάτω απο των ήχων την αυγή
γιατι ξημερώνοντας
τρελαίνομαστε εμείς και μόνο εμείς

Είναι για αχρείους αυτά τα μέρη
στα απύθμενα σκοτάδια
για να αγγίζεις αυτά τα χάδια χρειάζεσαι
κρυφούς εφιάλτες να λικνίζουν
συναισθήματα
μπροστά σε λύκους
και κερκόπορτες να σφίγγουν τα μάτια σου
να μπαίνουν οι εχθροί στα σωθικά σου
να ξερνάς την γη
στα δυο μας χείλη να χορεύουν οι θεοι

λησμονώντας την φωνή
και τα όμορφα
τα γέλια

It is a weakness of the heart
to be engulfed with winds of the sea
and still quote
two-part lines that remind you
of her
alas, I was in doubt
when trying to remember faces
that went black
with dissent I sent her back to the abyss
knowing that, she wouldn't care for me
towering over my star of fate

Δυο καταστάσεις, δυο μαύρες τρύπες
δυο αδράνειες
στην πίσσα του σκοταδιού
να τρέχει το τρέμουλο

Λυγίζουν τα κορμιά μας
κάτω απο της αφής την αυγή
γιατι ξημερώνοντας
νεκρώνονται οι απολήξεις μας, και μόνο οι δικές μας
δεν νιώθουμε
πως είναι να σ'αγγίζουν
και τα όμορφα τα δάχτυλα
τα συρτά

για να μπορέσεις να με ακούσεις
με βλέμμα θολωμένο
εκρήγνυσαι
με ρυθμό δευτερολέπτων
ανα ώρα
και στα ακουστικά διαπερνάς
τα μικρά και ακατανόητα χνώτα των αχνών
αδιαπέραστων
αναπνοων

Τρεις καταστάσεις, τρεις μαύρες τρύπες
τρεις αδράνειες
στην πίσσα του σκοταδιού
να αιωρούνται ερωτήματα.

Για μια φορά, απάντα σε ενα ''γιατι;''

2 comments:

porcelain said...
This comment has been removed by the author.
σάρα said...

λοιπόν,χαίρομαι που βρεθήκαμε εδώ!
έχει κάτι πολύ οικείο προς εμένα το blog σου. θα το διαβάσω προσεκτικά και θα το εντοπίσω αυτό το κάτι : )